بی حوصلگی

(انوری)

•  بی‌دل و دماغ، بی‌حوصله بودن

عباس بی‌حوصله بود، بهانه می‌گرفت و نق میزد. (میرصادقی)

•  ناشکیبایی و بی‌قراری

یک بار دیگر از زور بی‌حوصلگی به میان صحبتش دویدم. (جمال‌زاده)

(دهخدا) 

• شتاب زده، ناشکیبا
• آن‌که از کاری یا اندیشه‌ای زود مانده شود

عاقبت خسته و بی‌حوصله و خواب‌آلوده به دیوارها نزدیک می‌شدیم. (اسلامی ندوشن)